Yalın 1 - Dürüstlük Şiiri - Tunç Ziya Agur

Elektronik, hipnotik bilişimsel safiyet
Zihnim bir kaynak, sözlerim dalgalı bir kanal
Orijinal sinyal niyetim, gerisi şamata ve yalan
Sistemi yoran o gürültüden, sahte entropiden arın
Veri bütünlüğü karakterindir, yarınlar bugünden tutarlı kalsın
Dürüstlük bir kural değil, evrenin matematiksel kararlılığı
Sözün özüne sadakati, iletişimin en saf hali

Dur ve dinle, vicdanın o gizli sağlama toplamı
Eyleminle değerin eşleşmezse, verir bilişsel hata kodunu
Dalga mısın yoksa parçacık mı, gözlemci yokken kimsin?
Kendi gerçekliğini, kendi ellerinle inşa edensin.

Belirsizlik ilkesi kalbimde, epistemolojik bir tevazu
Kendini gözlemlerken değiştirirsin, aynadaki o puslu pusulayı
Çevresel baskı bir detektör, dalga fonksiyonunu çökertmesin
Gözlemlendiğin anlarda dahi, özgürlüğünden ödün vermeyesin
Bağlamsal bir bütünlükle ak ama sızdırma mahrem verini
Gerçek dürüstlük, korumaktır sınırları ve güven yerini

Kuantum Darwinizmi'nde saklı, itibarın sarsılmaz inşası
Her gözlemci aynı dürüstlüğü okursa, doğar objektif güvenin ışığı
Farklı yüzler, farklı yalanlar; süperpozisyonda kaybolan bir ruh
Tek bir dürüst sinyal yeter, evrenle kurmaya tam bir sükûn

Dur ve dinle, vicdanın o gizli sağlama toplamı
Eyleminle değerin eşleşmezse, verir bilişsel hata kodunu
Dalga mısın yoksa parçacık mı, gözlemci yokken kimsin?
Kendi gerçekliğini, kendi ellerinle inşa edensin

Sinyal kesintisiz, veri bütün fısıltısıyla sönerek biter
Tekerlektenmiş tayyaresi, zaten bir Peterpan değil
Bir garip çocuğun duası gibi, saf dürüstlüğün sığınağı risografi
Kapatmış pencereleri, dışarının gürültüsü artık ona uzak
Onun gerçeği, onun dürüstlüğü; ne bir ödül, ne de bir tuzak
Küstün mü? Sen hiç gülerken dizlerin üstüne düştün mü,
Domates dese yine de güler misin?

Dur ve dinle, vicdanın o gizli sağlama toplamı
Eyleminle değerin eşleşmezse, verir bilişsel hata kodunu
Dalga mısın yoksa parçacık mı, gözlemci yokken kimsin?
Kendi gerçekliğini, kendi ellerinle inşa edensin.