Baharmış yine mevsim.
Yürekte cesaretin en kıpraştığı zaman.
Yeşille örtmekte doğa en mahrem yerlerini.
Üşümekten korkanlar
Kış günü aşık olmazlarmış,
Yüreklere sevda tohumları baharleyin atılırmış,
Bin bir umut yeşerirmiş güya,
Her umut düş kırılganlığında.
Kekre sevdalar mayhoş,
Ve yürekler topal kalır her baharın sonunda.
Baharmış yine mevsim.
Mevsim bahar olanda
Adamın tanrıya inanası gelir,
Gördüğü her canlıyla sevişesi.
Dudakları gül yarası,
İçinden gül ağacına asılası gelir.
Yalan yeşil şiirler yazar,
Düş çürüğü ilhamları gelir.
Baharmış yine mevsim.
Mevsim bahar olanda;
Bir de yaran varsa yüreğinde,
Ve unutmak tanrı işi diyorsan,
Yeşille savaşın başlar vuran kırana,
Ve binlerce gül yaran olur baharın ardına.
Ne zaman dokunsan yaralarına,
Ne kadar ağlasan yaralarına,
Yine de kekreleşir yüreğin.
Ve artık kanın yeşil olur,
Kanarsın, hem de bardaktan yeşerircesine.
03 Nisan 2001 Ankara
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 13:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!