Gönlüme Dair Şiiri - Yaren Gürler

Yüreğim yanmıyordu, fikrim ilkesiz
Derdim yoktu, kalbim yaresiz
Şimdi senin elinden ruhum çaresiz
Nadas toprağa tohum ekilir mi gönül?

Tam da sevmeyi unutuyorken;
Akıttığım göz yaşımı kurutuyorken,
Ruhumda yeni bir ben yaratıyorken,
Pişmiş aşa su katılır mı gönül?

Hazır değilken yeniden sevmeye,
Vefasız bir hasretin ardına düşmeye,
Bir nefes kalmışken yeniden bitmeye,
Olmamış başak biçilir mi gönül?

Saadet güneş gibi, erişilmez, ulaşılmaz.
Hasretine acısına asla alışılmaz.
Kapanmışım ben içime, öyle ki anlaşılmaz.
Işıksız limana gemi yanaşır mı gönül?

Her an bir hayali düşünemem ben,
Bir an gülüp bir an üzülemem,
Bundan gayrı sevsem de sevilemem,
Çıkmış candan umut beklenir mi gönül?

Onun her halinde bir meşalesi var,
Gülüşünde huzur efsanesi
Benimse atim karanlık, ufkum dar
Ateş baruta yar olur mu gönül?

Benim sevmeye mecalim kalmamış,
Anlaşılan senin gözün daha doymamış,
Hala umudun var güllerin solmamış,
Öyle olsun, yeniden sevelim be gönül.