Gölgesiz Şiiri - Yaren Gürler

İzimi kaybettirdim artık gölgeme.
Kim bilir şimdi
Hangi karanlığın koynunda sevişmekte seninle.
Hangi döşüne saplamakta süngüsüz günahlarını,
Ya da hangi fahişeye yalattırmakta
kabuk bağlamaz yaralarını.
İzimi kaybettirdim artık gölgeme.
Oysa beraber ödemiştik bu aşkın diyetini.
İlk o dinlerdi şiirlerimi,
Sokakların sessizliğine fırlattığım izmaritlere
İlk o basardı söndüresiye.
Saçak altlarına sığındığımda yağmurdan
Hep o ıslanmıştı benim yerime.
Beraber kapılmıştık ruhumuzun gelgitlerine.
Beraber düşlemiştik sarılmayı ince beline.
Göğüslerini, gözlerini beraber izlemiştik,
Beraber öpmüştük fotoğraflarda yakılası gülüşlerini.
Az mı ağlamıştım sana
Saklanıp da onun arkasına.

Sonunda anladım;
Onun da seni sevdiğini.
Ve ben gölgemle dahi paylaşamazdım seni.
İzimi kaybettirdim artık gölgeme.