Gelecek bir gün bu dünyadan göçüp gideceğim sevgili
Gerilecek kanatları ağıtların, kan çanağı zümrüt gözlerine
Viraneye dönmüş ruhunda bir ürperme, kırılacak şevkin
Bir damla yaş düşmeden daha, hayat gözlerinde solacak.
Sana yazdığım şiirleri siliyorum
Ne varsa sana ait yok ediyorum.
Attım seni derken şu hayatımdan
İçimde atamadığım iz oluyorsun.
içim kaynadı bakışlarınla,
sana ısındım
sıcaklığın sardı inceden inceye
her zerremi
sana yoğunlaşıyorum,
sana doluyorum ben
Sensiz geçen her günüm mat
Gülmüyor yüzüm, güz gibi solgun
Ellerim kutuplardaki buz gibi
Tenim tenine değmeden sevgilim.
Özlüyorum her an varlığını, yokluğunda
İçimde yokluğundan kurulu bir dünya
Yanardağ sanki, kızıl bir volkanı andırır
Görmüyorsun alevinde nasıl yandığımı
Sönmek bilmiyor, lav olup sana akıyor.
Gözyaşlarım, yetmiyor yangını söndürmeye
Varlığın parıldatır çobanyıldızı gibi
Karanlık gecelerde sanki ay halesi
Ruhlara ışık veren, haz veren kadın!
Nakkaşlara süs, ressamlara konu
Yaratır yeniden şairler kelimelerle
Ne bugün, nede yarın
Arama beni, çık git benden
Rüyalarıma artık gelme
Varlığımı unut, unut beni.
Adresimi, telefon numaramı sil
İklimleri değişti sen gideli ruhumun
Kurudu güzellikleri ne varsa yeşeren
Mat bir duygu, silik hayaller, gri rüya
Sensiz, sessiz kimsesiz yaşıyorum.
Kırağı düşmüş saçlarım dağınık
Elimi attığım dallar kırık
Her adımda düşüyorum
Gülüşünü hayal ederken
Sensizlik inan çok buruk.
Boş yere nefes alıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!