Yaktın Kül Ettin Şiiri - Mahmut Bozkurt

Bir selam vermiştin, girdin kanıma,
Yıllarca yük oldun tatlı canıma.
Bir "Nur" doğacaktı güya yuvama,
Volkan gibi coştun, söndürdün beni!

Birdenbire döndün, aklın çekildi,
O devasa aşkın boynu büküldü.
Saraylar yıkıldı, küller döküldü,
Koca bir çınardım, devirdin beni!

Mahkeme önünde bitti o sevda,
Aşka saygım bitti, kalmadı nida.
Son darbeyi vurdun en son vedada,
Hâkimin önünde öldürdün beni!

Gittin de ne oldu? Sevgin duruyor!
Kalbimin baş köşesinde yerin var.
Bu sitemli yürek hesap soruyor,
Sen yalan oldun da, bende izin var!