Aşkın ile yanar bütün bu kalbim,
Boşa çıkarsa eğer tuttuğum elim,
Söyler, ömrümce durmaz şu dilim;
Gülmesin yüzün, beni yaktığın için.
Bahar olunca mevsim, çiçekler açsa,
Bütün bu cihandakiler mutlu olsa,
Cihanda gönlüm yalnız kalırsa;
Gülmesin yüzün, beni yaktığın için.
Günüm sensiz geçmez sanma, ayrılırsan,
Koca cihanda sen de bensiz yalnız kalırsan,
Anlayacaksın, şu dünyada ettiğini bulursan;
Cezanı çekersin bir gün, beni yaktığın için.
Garip şu gönlüm cihanda yalnız kalırsa,
Ecel gelip bir gün benim de kapım çalarsa,
Ölünce benim de gözlerime toprak dolarsa;
Cihanda gülmesin yüzün, beni yaktığın için.
Âşık Sâmi der: Sana da kalmaz yalan dünya,
Yalnız kalınca sen de anlarsın yalanmış dünya.
Ebedîlik sanırsın bu yalan dünyayı güya;
Kabrin sıkacak, sığmayacaksın beni yaktığın için..
25.04.1991
Sami GökayKayıt Tarihi : 9.01.2011 02:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!