Şimdiye dek masal diye meğer seni dinlemişim
Yatağımda hasta hasta dönüp ismini inlemişim
Göklerden denizime inmişsin ayaz gecelerime
Geç fark ettim adın karışmış şiirime hecelerime
Ben nereye bakarsam
Gözümde sen olacaksın
Gözyaşı olup akarsam
Yüzümde sen olacaksın
Her sevdada her sevgide
Soldurduğun takvimlerden döktün beni yaprak yaprak
Ne geçti eline söyle senin yaralı kalbimden koparak
Ellerin kadar beyazdı bahtım şimdi saçın kadar kara
Hiç baktın mı rüzgarlı ve soğuk bir karanlıkta yıldızlara
Mutlu yarın yalanına karnım tok
Sensiz amaç murat istemiyorum
Sefil bir hayata hiç nedenim yok
Sensiz bir şatafat istemiyorum
Yaşama tek neden sensin dünyada
Sensizse uzayıp giden
Toprak ile taşı n’edem
Yüzünü görmeyen gözden
Akan kanlı yaşı n’edem
Atsam desem atılmaz ki
Bu hayatın hiç tadı yok
Balsız bir petek gibiyim
Çürümüşlüğün adı yok
Bozulmuş çörek gibiyim
Kırgınlığım sessiz nara
Ben sensiz
Herhangi biri değilim hiç kimseyim
Cansız ve ruhsuz sadece bir cüsseyim
Sensiz ben
Yıkılmış bir eviyim çoktan terk edilmiş bir şehrin
Sen yoksan
Yıldız da olmaz gökte
Bulutlar bile görünmez karanlığımda
Sen yoksan
Papatya da görünmez kırda
Ellerin yüzüne değmiş
Kirpiklerine rüzgar
Gözlerine sürme
Yanağın al değmiş




-
Sadık Yiğit
Tüm Yorumlarsevgili dostum bende yazıyorum nacizane senin şiirlerini de okudum ve okurken bir çoğundan keyf aldım yüreğine sağlık şiirlerini imini kullanarak pay yapacağım