Yağmur, Şehir Ve Sen Şiiri - Veysi Çiftçi

Gece boyu aralıksız yağmur yağdı bu şehirde
Caddeler ıslak, evler sessiz ve şehir sensizdi
Sokakta bir ben, bir de toprağa kızgın yağmur damlaları...
Islak karanlığın içinde seni arıyordum, sen bilmeden
Saçlarımdan yağmur damlıyordu, gözlerimden anılar...
Sokak lambaları geceyi yırtarcasına parlıyordu
Her biri gecenin karanlığında boğulmaya mahkûm
Uzak kentlerin ışıkları göz kırpıyordu titreyerek
Seni bıraktığım bu yerde bulacaktım yıllar sonra
Oysa yokluğun alıp götürmüştü tanıdık her şeyi
Yerine geçmeyecek acılar bırakmıştı, şimdi adı sen olan
Sabah olacaktı birazdan, sıradan bir günün başlangıcı gibi
Oysa bu gece bir umudun tükenişi, bir hayalin bitişiydi...
Gecelerin bu kadar uzun olduğunu bilmeden uyanırdım
Şimdi koyu gölgeler bile bana bu geceyi hatırlatacak
Gidecektim birazdan bu şehirden, sabahı görmeden
Güneşin doğuşunu görmeyecektim bu sokaklarda bir daha
Sıradan yağmurlu bir gecenin sabahı olacaktı birçokları için
Islak yollar, su dolu çukurlar ve havada hoş bir toprak kokusu...