Bulutların parçalısıyla
kafa dengi olmasa da
toprakla bulutun yaş ve
arkadaşlığına,
hayrandı.
Peki bu nasıl olurdu?
Bulut ağlarken toprak nasıl gülerdi,
Oysa o da öyleydi:
Gülünce gözleri parlayan,
köşesinden yıldız damlayan,
Hüznündeyse
yağan ve esen,
sonra bir daha esen ve yağan,
izninizle bayan yağan,
gizde midir gözde dolan,
Gözde midir sizden yağan?
Melike Yeni
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 01:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yağmur ve toprak arkadaşlığının, insanın gülmesi ve ağlamasıyla olan benzerliği ilgi çekicidir. Samimiyetle gülerken gözümüzden akan yaş, ağladığımızda akan yaşla aynı kaynaktan gelir. O halde neden insan; gülerken o yaşı gizlemez de ağlarken gizler? Oysa yağmur nasıl toprağı yeniden canlandırıyorsa gözün gizinden akan yaşlar da ister sevinçten isterse hüzünden olsun kalbi yeniden canlandırır.
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)