Volkan Yoruç Şiirleri - Şair Volkan Yoruç

Gün bahar mevsimi
Durulmuşum
Azgın sulardan çıkmışım
Gökmaviye bakar artık gözlerim
Şimdi içten bir türkü tutturmuşum

Düşler treninde gidiyorum
Yarına ne kaldı bilmiyorum
Geceler sanki biraz daha karanlık
Yanımda dursanda seni göremiyorum

Bu bir hayal dünyası biliyorum

Düşüm,
Buzullarda dolaşmak
Yanımda sevdiklerimden bir demet
Soğuk rüzgarlarda ateşin kıymetini bilip
Dalgalanan derin soğuk mavilerin kıyısında hayatı izlemek

Daha sabah erken
Güne başlamaya hazırlanmak gerekir
Açılır pencereler
Ve çekilir ciğere nefesler
Güneş bir merhabayla sabahını süsler
Belki bir kumru konar yanıbaşına

Bir ilkbahar öğleninde tanıdım seni
Öylesine bir tanışmaydı
Başta
Sonra
Birşeyler çarptı bilmeden bana
Çarptıkça mıknatıs gibi çekildim sana

Seviyorum işte
Mideme konan ağrılarımsın

Sakınıyorum işte
Mücevherlerle dolu sandıktan güzelsin

Zaman nasıl geçmiş düşündüğümde
Ömür denen köprüde adımlarım artık ürkekçe
Bir gülümseyişe hasret edercesine
Yürümekteyim şu dört mevsimlik memleketimde
Sevgili gibi düşünmüşüm seni
Sevmişim fırtınalara tutkunlar gibi

Gel ey dost otur yanıbaşıma
Anlat bana aşkı
Hani yolu bitmez sevdayı
Bendendir şu demli çay
Yudumlarken damlat anılarını
Anlat bana aşkı

Hani bi söz vardır ya seni sana anlatmak diye
Sensizliği anlatmak apayrı bir dava
Sevgi sözcüklerini okumak
Şarkı dinleyip te hayal kurmak
Şiir kafiye mısra parçalamak
İnan sensizliği anlatmak apayrı bir dava

Gurbet ellerdeyim sanırım, ama değil
Yakın desem kimse inanmaz, uzakta değil
Zormu desem yoksa kolaymı, ikiside değil
Akşam karaltısımı güneş parıltısımı, bunlarda değil
Zaman gelirde bende dönerim yuvama, ama şimdi değil