Volkan Yoruç Şiirleri - Şair Volkan Yoruç

Hatırlarmısın bir sevdamız vardı seninle
Yüreklerimizi ısıtan
Karları bile eriten
Ömrümüze ömür ekleyen
Bir sevdamız vardı seninle
Ne çiçekler büyümüştü tane tane

Bilinmeyeni severim
Kimseler göremez
İşitemez,dokunamaz
Tadı gizlidir,adı anlatılamaz

Bilinmeyeni severim

Bir şans daha bana
Gün gibi yeniden doğsun simama
Yeni bir mevsim gibi
Dolsun içime beyaz bir rüya
Bir şans daha bana
Gök mavisi tonlarıyla

Bir sen gel yanıbaşıma
Bekler dururum seni, meydan okurum ben zamana
Gel de otur yanıbaşıma
Bakışını esirgeme gülümse simama
Ne dere kalsın ne bayır bir sen ol yanımda
Gizleme hislerini,hayallerinle tutunalım hayata

Kırıldığı yerden koparda gider çiçekler
Bir rüzgara kapılmış gitmiş benim gülümde
Ellerimle tutamamışım
Ardından öylesine bakakalmışım

Sonra bir güneş açmış ufuktan

Bir kelebek kondu yüreğime sessizce
Rengi firuze
Ürkütüpte kaçırmak istemezdim oysa
Nede güzeldi aslında
Belki sendin
Hani parıldardıya seninde öylece gözlerin

Hiç düşündünmü gece düşünüldüğünü?
En yakın yıldızdan en uzağına denk düşüldüğünü
Sessiz karanlığı hayalinle aydınlatıpta
En güzel düşlere seninle göçüldüğünü
Hiç düşündünmü?

Ellerini tuttum
Minicikti
Bir dala tünemiş serçe gibi
Gözlerimi yumdum
Huzur vericiydi
Ağaç gölgesinde uyur gibi

Ey hoyrat cihan beşeri
Ne kırgın etmişinki beni
Ölümden beter olmuşum
Haberdar etmez kimse yanmış ciğerimi

Sevmiş sanmışta kanmışım

O sesi kaç kere duydum bilemem
Sayısı bile fikrimden çıktı
Artık duymazdan gelmeye başladım
Ama ne fayda
Hala aynı tonla
Kendine has tutumla