Sen varsın ya,
umurumda değil hayat.
Beni en dipten alıyor,huzura çıkarıyorsun,
eve her döndüğümde.
Hiç sormuyorsun ,niye buradasın diye.
Kapına her geldiğimde, bir ışık yanıyor içinde.
Bir tesadüfle başladı herşey,
O sokaktan geçmeyecektim.
Tozlu raflarda unutulmuş bir
Hikayem vardı ,
O sayfayı bir daha açmayacaktım.
Akşam gel laflarız biraz,
havadan sudan.
Sen bana, seni anlatırsın,
ben de sana, bende ki seni.
Hem tanışınca
sen de seversin kendini.
Nisan'da kar yağdı o sene, üşüdü kiraz ağaçları,
olmadı hiç kiraz.
Ceketim de sende kalmıştı o akşam,
üşüdüm biraz...
Nisan'da kar yağdı o sene
Üşüdü kiraz ağaçları
Olmadı hiç kiraz
Ceketinde bende kalmıştı o akşam
Üşüdün biraz.
Evvela şunu arz edeyim,
Bu şiir tarafımdan,
hiçbir zorunluluk olmaksızın
tamamen teşriki mesai ruhuyla kaleme alınmıştır.
Okuyucuya peşinen müteşekkirim
Bir gün çıkageliyor,
“Varım ben” diyor,
öyle hesapsızca.
Bakıyorsun, sanki
bin yıldır beklediğin,
Sabah uyanıyorum,
buna uyanmak denirse,
aklım hiç uyumadı ki.
Rüyamda bile
sen vardın,
anlatayım mı sana
Ey sıfatını pulda kaybedenler,
ey meydanlarda adalet diye bağırıp
çıkarına dokununca susanlar,
ey başkasının gözyaşını kendine eğlence edenler,
kulak verin şimdi
Bırakıyorum bu şairlik, mâirlik işlerini.
İyice ifşa olduk artık.
Derdini alan, şiirime yaslıyor,
Bi kazancı da yok ki,
Anca ruhumu besliyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!