Sen varsın ya,
umurumda değil hayat.
Beni en dipten alıyor,huzura çıkarıyorsun,
eve her döndüğümde.
Hiç sormuyorsun ,niye buradasın diye.
Kapına her geldiğimde, bir ışık yanıyor içinde.
Önce bir kedimiz olacaktı.
Küçük bir evde, sıcak bir ışığın altında, birbirine yaslanan iki insanın yanında bir neşe misafiri gibi. Haylaz, yumuşak, evin duvarlarına sinen sıcak bir nefes olacaktı.
Belki bizi sabahları uyandıracak, akşamları bir mutluluk gibi kucağımıza kıvrılacaktı.
Sonra,
Bir tesadüfle başladı herşey,
O sokaktan geçmeyecektim.
Tozlu raflarda unutulmuş bir
Hikayem vardı ,
O sayfayı bir daha açmayacaktım.
Nisan'da kar yağdı o sene
Üşüdü kiraz ağaçları,
Olmadı hiç kiraz.
Ceketimde sende kalmıştı o akşam,
Üşüdüm biraz...
Nisan'da kar yağdı o sene
Üşüdü kiraz ağaçları
Olmadı hiç kiraz
Ceketinde bende kalmıştı o akşam
Üşüdün biraz.
Kaldırma kaşını bana
Halimi söyledim sana
Evel bir yol çizmiş felek
Nasıl gönül verem sana
Ben yeni kader yazamam
Bir gün çıkageliyor,
“Varım ben” diyor,
öyle hesapsızca.
Bakıyorsun, sanki
bin yıldır beklediğin,
Hooop, orada dur! Adam
Kadife ayak seslerinle geldin,
Ama unutma, burada sahne benim.
Gülüșün zarif,
Bakışın kibar,
Ama adımların öyle değil,
Bir kaç gün ortalardan kaybolmayı düşünüyorum
Farkında olmadan gerçek hayatı kaçırmış gibi hissetmeye başladım
Bahar geldi gibi ,
dışarıda bir yerlerde oturmak ,
güzel kızlara bakmak 😁,
sonra seninde anan bacın var deyip kendine kızmak 🤦♂️, sonrasında hiçte bile bizimkiler böyle güzel değil diye tekrar tekrar süzmek 😁,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!