Sadece ikimize ait dünyayı değil,
sahip olduğum tek dünyayı yıktın sen,
öyle hoyrat, öyle düşüncesiz.
Seninle sulamıştım
yüreğime ektiğim sevda tomurcuklarını.
Boy verirken umuda dair,
Seni sevmek için sebep mi lazım?
Güneş doğuyor ya her sabah,
yetmez mi?
Adın bile bahar gibi,
sen diyorsun,
Hoşgeldin anne,
Uzun zaman oldu
görmeyeli seni ,
Yüzün yine aynı ,
Bildiğim ama hiç tanımadığım
Bir yabancının yüzü.
İnanamam senden başkasına,
tebessümlerin tüm kahkahaları
bastırırken neşesiyle,
içimi bir heyecan alır ,
adın her aklıma düştüğünde .
Tarif ederim seni kendime,
Her gece seni özlediğimi yazıyorum.
Bunu bir alışkanlık sanma
sigara gibi, kahve gibi.
Yazmazsam daha cok özlüyorum.
Her sabah yazdığımla uyanıyorum.
Eskiden yazardım sana
Uzun uzun.
Hatalarının arkasını toplardım,
Seni hep temize çekerdim.
Beni daha iyi görürdün.
Akşam erken uyu;
gün üstünden kalksın,
omuzların hafiflesin,
dışarıda kalsın iş, telaş.
İçeri sadece aşkım girsin.
Perdeleri yarım kapat,
Sen gelmeden önce
kokun geldi içeri.
Omuzlarından saçların
dudaklarından ateş dökülüyor,
gözlerin davete benziyor.
Gözlerimdeki hüznü görmezden gel,
ben seni unuturum.
Adını anmam,
çiçekleri kurutur,
yazdığın mektupları yakarım bir akşamüstü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!