Evvela şunu arz edeyim,
Bu şiir tarafımdan,
hiçbir zorunluluk olmaksızın
tamamen teşriki mesai ruhuyla kaleme alınmıştır.
Okuyucuya peşinen müteşekkirim
Kaldırma kaşını bana
Halimi söyledim sana
Evel bir yol çizmiş felek
Nasıl gönül verem sana
Ben yeni kader yazamam
Bir gün çıkageliyor,
“Varım ben” diyor,
öyle hesapsızca.
Bakıyorsun, sanki
bin yıldır beklediğin,
Sabah uyanıyorum,
buna uyanmak denirse,
aklım hiç uyumadı ki.
Rüyamda bile
sen vardın,
anlatayım mı sana
Hooop, orada dur! Adam
Kadife ayak seslerinle geldin,
Ama unutma, burada sahne benim.
Gülüșün zarif,
Bakışın kibar,
Ama adımların öyle değil,
Bir kaç gün ortalardan kaybolmayı düşünüyorum
Farkında olmadan gerçek hayatı kaçırmış gibi hissetmeye başladım
Bahar geldi gibi ,
dışarıda bir yerlerde oturmak ,
güzel kızlara bakmak 😁,
sonra seninde anan bacın var deyip kendine kızmak 🤦♂️, sonrasında hiçte bile bizimkiler böyle güzel değil diye tekrar tekrar süzmek 😁,
Seni sevmek için sebep mi lazım?
Güneş doğuyor ya her sabah,
yetmez mi?
Adın bile bahar gibi,
sen diyorsun,
Hoşgeldin anne,
Uzun zaman oldu
görmeyeli seni ,
Yüzün yine aynı ,
Bildiğim ama hiç tanımadığım
Bir yabancının yüzü.
İnanamam senden başkasına,
tebessümlerin tüm kahkahaları
bastırırken neşesiyle,
içimi bir heyecan alır ,
adın her aklıma düştüğünde .
Tarif ederim seni kendime,
Her gece seni özlediğimi yazıyorum.
Bunu bir alışkanlık sanma
sigara gibi, kahve gibi.
Yazmazsam daha cok özlüyorum.
Her sabah yazdığımla uyanıyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!