sen hiç, hiç oldun mu?
hiç yerine koydun mu yada birilerini?
ben, h(içimi) taşıyorum ruhumda
ve ben h(içinim) aslında
sözlerim aheste
ve ben beste beste akarım yine gözlerine...
sözlerin deli boran
bende ise hep ılık eserdi rüzgar...
gittin mi?
belkide hiç gelmedin.
sevdam, içimde yaşayan,
nefes alan bir hayalsin sen
sen kaçmadın benden aslında
şimdi uyuyorsun
bir şiir asılmış odanın duvarına
belki düşünüyorsun
ve düşlüyorsun olmazı
gözlerin kapalı
pencereni bu gece açık bırak
beyaz bir güvercin gelecek
biraz ıslanmış, biraz da yorgun
bir kanadı incilmiş
sen uyurken girecek içeriye
başladığımız yolculuğun neresindeydik de
gecenin zifiri karanlığını giyindik..
esmer bir sevdanın için(d) e
düşmüşüz meğer..
aynaya baktığımda
yansıyan senin gözlerin
o gün, bir defa daha baktım aynaya
ben kendimi gördüm ilk defa
sevgiyle bakıyordum kendime/ sana
dün gördüm ya seni
bir ara...
perdenin kıyısından da olsa...
asude bakışlarım..
gülüşlerim vardı yüzümde.
yüreğinin yamacında,
saklı düşlerimi resmediyordum..
zamansızlığıma sığdıramadığım gülüşlerime,
gözyaşı ekliyordum..
ben seni değil...
seni seven yüreğimi sevdim.
ben senin gelişini değil...
gelmeyişlerini sevdim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!