İnsanlar yolcudur, Felek'te hancı
Memleketi vurdu, derinden sancı
Toplumu bölüyor, melanet yancı
İblisin Yolunu Tutmuş Gidiyor.
Ocaklar Yıkıldı, Tütmez Bacası
Bozuldu Millet'in, dirlik düzeni
Meclis'te kaynıyor, nefret kazanı
Ne okuyan belli, ne de sazanı
Lehçeler bozuldu söz belli değil.
Memleket ahvali boranlı- puslu
Ademle Havva'dır, Bizim Soyumuz
Elbette Farklıdır Mizaç, Huyumuz
Nedendir Kadına Şiddet, Hayımız
Evlide, Bekârda, Dulda savaş var.
Tarikat Akvamı, Yolundan Şaştı
Ağaçtır Vatan'ın, Cennet bağları
Süsler bayır bucak, ıssız dağları
Toprağa bekçidir, rahmet suları
Yapraktan oksijen süzer ağaçlar.
Düşmana barikat, kalede kapı
Hazreti Adem'den, Gelir Aslımız
Havva'yla çoğaldı kutlu neslimiz
Gönül bahçemiz de, bülbül seslimiz
Kötü söz söyleyip, kırılmaz Kadın.
Devri Alem de, Anasız var olmuş
Ulus Devlet dedi Hükümet kurdu
Sonunda Osmanlı Başbakan gördü
Bölünmez bağımsız bir millet ördü
Hürriyet yolunu açtı İNÖNÜ.
Garp cephesinin aslan komutanı
Doğarken ağladım, gülmedim başta
Topraklı beşikte sallandım boşta
Sağ ayağım yaktım küçücük yaşta
Çul-çaput içinde yatanlardanım.
Rızkımı kazandım, yedi yaşımda
Ben Yoncalı'nın bağrında büyüdüm
Topraklı beşikte** yatanlardanım,
Her zaman dik durdum, doğru yürüdüm
Hakikat yolunu, tutanlardanım.
Rızkımı kazandım, yedi yaşımda
Öyle Bir Zamana Kaldık
Gelen Ağlar, Giden dertli
Azap Deryasına Daldık
Kaptan sarhoş dümen dertli.
Hakka Döner Gündüz, Gece
Evreni ne güzel kurmuş Yaradan
Yıldızlar Parlıyor, Farlar İçinde.
Bunca Alametler, Değil sıradan
Bu Dünya dönüyor, sırlar içinde.
Bozuldu Ülkemin Suyu, havası
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!