Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan olmaz bu kadarda çok bilmiş,
Uğraşması çok zor İnsanlık ölmüş,
Erzurumdan zinciri koparmış gelmiş,
Sabrımı Taşırır Kudurmuş Köpek.

Çakal Tilki leşini görünce azar,

Saçların Beyaza Bürünmüş Yarim

Burnunda Hızması Dudak Peçeli,
İkimizde Evlilik Şerbeti İçtik İçeli,
Gerçekten Seneler Geçti Geçeli
Saçların Beyaza Bürünmüş Yarim.

Saçlı Erkeklerden Tiksiniyorum


Başda Topuz Kulağında Küpeden,
Sen Ne Beklersin Dünkü Sıpadan,
İyi Hünermiş Gibi Bakar Tepeden,

Saç Uzatmış Örük Yapmış Zibidi




Bu Nesil Gençleri Şaşırmış Aklı,

Saf Anlatırken Saf Öküzler Dinliyor

Sağda Solda Memlekette Piç Dolu


Nankör Cahiller İnsanlıktan Ne Anlar,
Çok İki Yüzlü Yanar Döner Şeytanlar.
Caddeler Sokaklar Bütün Meydanlar,

Sağın Beyler Bu Millette Süt Bitmez



Akıl Almaz Ağanın Patronun Kastine,
Hep Düşman Ettiniz Dostu Dostuna,

Sağı Solu Belli Olmayan Dönekler




Eğer Çıkarı Varsa Her Kaleme Gelir,

Leş delisidir iki ayaklı Tilki,
Al başına çal diyorum mal mülkü,
Bazı İnsanlar bana inanmaz belki,
Tek Çaredir Sağlık Huzur Dürüstlük.

Bu Dünyanın önüde sonuda ölüm,

Saha Tilkisi İle Dış Kapının Köpeği


İkiside Aynı Safta Beraber Gidiyor,
Bu İki Tilkide Arkamdan Ne Diyor
Baktım Gördüm Beni Takip Ediyor,