Uyanıklar iki türlü hiç kimse görmez,
Birincisi hak yemez hakkın yedirmez
İkincisi Hep bana der kimseye vermez,
Hak yiyen uyanıklar Bizden Değildir.
Çok İnsanlar kardeş Hakkını yiyor,
Kırdım kanadımı kırdım dalımı,
Ben bilirim kimse bilmez halımı,
Ben bu işe verdim otuz yılımı,
Çalış Çalış Hak Vermiyor Kavatlar.
Eğer hakkını istersen barınamazsın,
On liralik kömür devlet babadan,
Yanmaz bıktım ben bu altmış torbadan,
Oldum bende yüz liralık sobadan,
Kömür değil sanki kurşun dağıttı.
İki günde dolar baca pan zehir,
Doğru ol Günaha giripte Yanma,
Güvenme malım mülküm var Sanma,
Dünya fani Dünya fazla Aldanma,
Asıl Gerçek Yolun Sonu Ölümdür.
Eğerki şaşkına bu Dünya Darsa,
Asıl Senin Yaran Beni Öldürür
Bilirimki Elbette Sensizlik Çile,
Aşık Olam Taze Tomurcuk Güle,
Yanarım Ateşine Dönerim Küle,
Ne Diyemki Olan Oldu Sonunda,
Dik Dursaydın Azrailin Yanında,
Dokuz Yüz Doksan Üç Haziranında,
Askerde Bir Oğlum Var Demedinmi.
Hangi Baba Evlatından Kaçardı,
Yokluğunda koca Dünya bana dar,
Kışım yazım gül kokulu Bahar,
Dünyada senden başka neyim var,
Ceylan Gözlüm Aşkı Sende Aradım.
İlaçsın yarama dermansın cana,
Diren hayata hoş yaşa bol bol,
İnsanı mutluluğa götüren tek yol,
İster kadın ol ister erkek ol,
Dünyada Her İnsan Aşkı Tatmalı.
Vallahide aşksız Dünya tanımam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!