Aradığım özü, sözü doğruluk,
Has insanda bulamazsın eğrilik,
Girmesin araya sen ile benlik,
Canım kurban insan gibi insana.
Gel yürütme saman altı suları,
Bu Dünyaya gelen mutlaka ölür,
Bazı İnsanlar İnsanlığı ne bilir,
Hep içimden küfür edesim gelir,
İnsanlarda Ne Ar kalmış Ne Namus.
Soysuzlar reziller çamura yatmış,
Şu fani Dünyada tükenmez umut,
Ölen ölür gider kalanı hoş tut,
Düşmanlığı kini kibiri unut,
İnsan İsek Bize Yakışan Budur.
Hainlerin küfür düşmez dilinde,
Herkes İyiyi kötüyü Gerçeği bilse,
Üç günlük Dünyada oynasa gülse,
Her İnsan birbirini sevse sevilse,
İnsan neden böyle olmaz Dünyada.
Nefsine tapmasa bölse paylasa,
Zalime zorbaya sessiz kalamam,
Bu gün tükürdüğümü yarın yalamam,
Hep ararım iyi İnsan bulamam,
İnsanlar Nokta nokta Çocuğu Olmuş.
Dünyada yaşamak bir hayli zordur,
Sabah kalktım baktım beton yığını,
Kafam esti hep dolaştım dağını,
Şavkı vurur gözlerimin ağını,
Deniz mavi güzel gündür İstanbul.
Ne güzeldir yeditepe diyarı,
Sabah oldu kalktım baktım dışarı,
Nornal bir tempoda değil aşırı,
Hoş geldin diyelim gitmesin geri,
Hele şükür İstanbul'a kar yağdı.
Kaplamış heryeri beyaz gelinlik,
Ha bu gün öleyim desende ölünmez,
Dünya sır içinde sırdır bilinmez,
Dürüst İnsanların izi silinmez,
Kötüler unutulur iyiler ölmez.
Zalim Dünya boşalıpta doldukça,
Dünya tilki çakallarla kaldıkça,
En iyi İnsanlar böyle oldukça,
İyilik Güzellik Nerede Kaldı.
İnsanlar sadece paraya tapmış,
Yıllar yılı hep sırtında gezdirsen,
Seviyorum diye ferman yazdırsan,
Cennet mekan, deryalarda yüzdürsen,
Bir celsede satar seni inkarcı.
Farketmez arkadaş, farketmez kardeş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!