Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ehlibeytin başı Dünyaya Direk,
Cennet Güllerine dayanmaz Yürek,
Mümin Kulum düşünmeye Ne Gerek,
Pirim Şahı Merdan Alim Var Benim.

Sabah kalkar hep Duaya Başlarım,

Yezit yobaz dolu bardağı taşırdı,
Mazlumu garibi derde düşürdü,
Ehli Kamil kullar yolu şaşırdı,
Şahı Merdan Alim Pirim sen Yetiş.

Yanar garip canlar akıyor kanlar,

Erenler soyundan Erendir Eren,
Gelmişi geçmişi her şeyi gören,
Onulmaz derdime dermanı veren,
Pirim yatar karşı pınar Köyünde.

Atamdan Dedemden örnek aldığım,

Bu Alemin Bu Cihanın Sultanı,
Sen Yarattın Bizler İle Bu Hanı,
Gül Yüzlü Sultanın Şad Olsun Canı,
Yoluna Kurbanım Pir Rüstem Babam.

Ziyaretine Gelir Giderler Nicesin,

Pislik Bu Günde Pislik Yarında Pislik

Pislik Gitti Dünya Yükten Kurtuldu

Çok Şerefsiz Hemde Hain Kavattı,
Ömür Boyunca İnsanlara Ne Kattı,
Şimdi İse Öldü Kara Toprağa Yattı,
Pislik Gitti Dünya Yükten Kurtuldu.

Patron gelince coşar,
Gel demeden kalkar koşar,
Eli ayağı kendi şaşar ,
Pis yalakçı pis Yalakçı.

Yanındaki arkadaşı horlar,

Pitbul Gibi Çayır Köylü Cübbeli

Pitbul Köpek Allah Versin Belanı



Çok Şerefsiz Dinsiz İmansız Sakar,
Utanmadan Dönüp Yüzüme Bakar,

Nedendirki Mazlum Olan Kan Kusar,
Kötü Olmamak İçin Bu Millet Susar,
Herkes Şerefsizleri Bağrına Basar,
Kendisini Bir Şey Sanan Çömezler.
Puşta Puşt Kavata Kavat Demezler.