Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kim suçludur kime hesap sorarsın,
Boşuna uğraşma kendin yorarsın,
Nedir derdin nerde neyi ararsın,
Kendin Bilmez Yolsuzlara Yol Sorma.

Lanet şeytanlara utanmayan arsıza,

Aklllar Almıyor Yad Oğlu Yadı,
Ne diyemki sen bir Cadısın Cadı,
Sana Nasihatım Çok bilmiş Kadı,
Kendine Bak Akıl Verme Sen Bana.

Her İnsan kendi Çöplüğünde Öter,

Eğer İnsan isen şen tut Yuvanı,
Böbürlenme indirirler havanı,
Asıl Hak Adalet Hakkın Divanı,
Kendine gel İnsan oğlu Kendine.

Sen İnsan oğlusun Hakkın Kulusun,

Bir eşi vardır kel tazı,
Otuzunda durdu hızı,
Sanarsın Ağanın kızı,
Kendine gel rezil Kadın.

Gençliğinde bir melekti,

Hazırcı Olan Çalışıpta Aşınmaz,
Kendinden Başkasını Düşünmez,
Böyle bir Dünyada Asla Yaşanmaz,
Kendine Kul Köle Arar İnsanlar.

Hakkı bilenler Vay Nefsim Demez

Kendini Akıllı Sanan Saftirik


Arada Bir Kemik Koklar Mırıldar,
Çıkarına Ters Düşersen Hırıldar,
Aklı Sırada Arada Birde Zırıldar,

Kendini Aslan Zanneder




Çıkar Uğruna Seni Satar,

Kendini Beğenmiş Şu Çulsuza Bakın



Bir Zamanlar Aç Aç Davar Güderdi,
Ağlardı Sızlardı Asla Bitmezdi Derdi,

Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok

Giderler İddiayla Koşarlar Yarışla,
Hiç Birininde İşleri Olmaz Barışla,
Oldum Delisi Olur Üç Beş Kuruşla,
Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok.

Kendini Bir Şey Sanar Uyuzun Dölü