Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Aç gözlü sonradan görünce azar,
Sade korkak İtler beraber gezer,
Her gittiği yerde Huzuru bozar,
Böyle Olur Leş Koklayan Köpekler.

Böylesi İnsanlardan Midem bulanır,

Çoktur haddini bilmez tok sözlü,
Her sözün yalan binbir pürüzlü,
Hep bana der alır vermez aç gözlü,
Leş Peşinde Koşar Oldu Leşçiler.

Aramızda böyle İnsan çok yaşar,

Ne Olur Allah'ım bana sabır ver
Hakkı olmayana buda benim der,
Helalın yanında haramıda yer,
Leş yemeden bıkmaz leşçi Köpekler.

Övünür hak yemedim der hale bu itler,

Madem Öyle Neden Oruç Tutarsın


Bizi Kandırırsın Yüce Allah Kanmaz,
Günah İşleyenler Dünyada Onmaz,
Hiç Kimse Seni Müslüman Sanmaz,

Bin dörtyüz yıldır yastayız Yasta,
Aman dinlemiyor kafadan Hasta,
Maraşta Çorumda en son Sivasta,
Madımakta Bizi Yaktı Caniler.

Ehli olan başkasına kem Bakmaz,

Mantık Dışı Kötü Şeyler Yaptırır


İnanılmaz Gözündeki Yaşlara,
Çok Dalma Hayellere Düşlere,
Kendini Kaptırma Yanlış İşlere,

Yenisini buldun eskiyi özledin,
Hayel ettin gerilerden gözledin,
Tokat Zilede dağı taşı düzledin,
Manukyan Eski Dostunu Görmeye Gitmiş.

Manukyan bir zaman geldi oyuna,

Kö bahane Köye Gitmek Şahane,
Manukyana göre bu bir bahane,
Duydum Köye gitmiş dedim daha ne,
Manukyan Yalancı Hırsızı Özlemiş.

Sonunda evlendi yezit Mervanla,

Maraşta Sivasta Gördük Biz Bunu


Nedir Bu Amaçlar Nedir Bu Gaye,
Yobaz Katiller Doldu Şehire Köye
Bin Dört Yüz Senedir Aynı Hikaye,,

Mal Mülk Telaşına Düşmüş Cahiller




Lanet Kör Şeytanların Yolunu Tutmuş,