Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Aklın sana yetmez bana akıl verme,
Kim demişki gerçeğin sırrına erme,
Kendini Yücede yüksekte görme,
Önce Aynaya Bak Derim Sen Kimsin.

Böyleler yüzünden İnsanlık bitti,

Oruç Tutmak Namaz Kılmak Teselli




Çalan Çırpan Arsız Hırsızı Savunur,

Oruç Tutsan Namaz Kılsan Ne Yazar


Kul Hakkını Çok Yiyordun Daha Dün,
O Beynine Yerleşmiş Şeytan İle Cin,
Sana Düşman Senin Kalbindeki Kin,

O Yâre Kendimi Sevdiremedim



Çekilmiyor Nazı İle Cilvesi Çile,
Yıllardır Kalbimde Yeşeren Güle,

Millet İstemedi Kendi Çavuştu.


Gelenin Gidenin Dalını Budar,
Her Kötü Bedelide Halk Öder,
Yirmi İki Yıldır Bildiğim Kadar,

Ne yapalım yani Müdürse Müdür,
Umrunda değidir istersen kudur,
Bak işte sizdeki bu zihniyet budur,
O Yer Onun Babasının Malımı.

İkibin ondötte sözlü mülakat,

Öylede Böylede Bu Dünya Boştur



Varlık Üstü Varlık Olsada Kesende,
Örnek Misal Bal Börekte Yesende,

Aklınca çalışır birşey yapmaya,
Gücü yeter tek telefon etmeye,
Ben eğilmem namert eli öpmeye,
Aradığın bende değil Dilaver.

Şekerpınar Akbank servisten iner,

O Öküzler Bu Öküzler



Yoktur Fakiri Düşünen,
Uyuz İt Misali Kaşınan,

Kimine Geniş Kimine Dardır,
İki Yüzlüler Şeytana Yardir,
Ne Varsa Dünyada Vardır,
Orda Tarafçılık Yoktur.

Belli Eder Zamanın Seyri,