Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kurumuş Çeşminin Seli,
Vay sersem Yaşayan Ölü,
Bana sen Delisin diyen Deli,
Eğer Ben Deli İsem Sen Akıllı Ol.

Nankör Adem Oğlu Adem,

Zengine genişken fakire darken,
Aç gözlü fetbazlar şeytana yârken,
Şerefsizler kepazeler kancıklar varken
Bu Kahpe Dünyada Düzen Olurmu.

Komşusu aç iken kendisi toksa,

Hünkâr Hacı Bektaş Velilerimiz,
Bir gider bin Gelir Ölülerimiz,
Bizim Şahı Merdan Alilerimiz,
Ehlibeyte Çıkar Yolumuz Bizim.

İnkâr edemem Aleviyim Alevi,

Ehli Kamil Olanlar Sonradan Azmaz


Böbürlenen İtleri Vicdan Kaldırmaz,
Akıllı İnsanlar Mala Mülke Aldırmaz,
Varsa Şımarmaz Yoksada Çıldırmaz,

Elim belim Dilim Olur Tuzağım,
Hayat kısa Hızlı Yürür Kızağım,
Haksızlardan Haramdan uzağım,
Eğri Bilmem Doğru Yola Giderim.

Asla uymam Haksız Olan Sürüye,

Ecel Günü Kulun Ömrü Bellidir



Onulmaz Yaramıza Koyarlar Buzu
Neyleyim Dümbelek Nideyim Sazı,

Kimi ağlar kimi çeker halaylar,
Akıl almaz mantık almaz olaylar,
Ne yapsak ne etsek işi kolaylar,
Dünyanın Bu Haline Elde Değil Çıldırmak.

Akıl almaz hainlerin kastine,

Neyleyim Üç Günlük Beş Günlük Zevki,
Herkese Geniş Bana Dardır Bu Mevki,
Çok Ağırdır Çekilmez Dünyanın Yükü,
Elimde Olsa Bu Dünyaya Gelmezdim.

İki Yüzlü Dostları Başımdan Attım,

Dürüst olki Hakka olasın yakın,
Kul Hakkıyla haram yemeyin sakın,
Önceden her şeyin sonuna bakın,
Elin Belin Dilin Senden Sorulur.

Sadece göstyeriştir kıyafet kılık,

Hiç uğraşma Yezit Boşu boşuna,
Karaktere bakın bakman yaşına,
Yine çıktı bak sen mantık dışına,
Elinde Kuranla Oy İsteyen Zat.

Bu Dünyada Kuran sanamı kaldı,