Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsan Oğlu Güzel bir haz alırdı,
Bayılmak olsaydı Herkes ölürdü,
Sonradan ayılanlar Geri Gelirdi,
Haktan Haktır Ölüm Bayılmak Sanma.

Ölüm Haktır kimse inanmaz ne halsa,

Dünyada Yaşarken Hak Olsun İşin,
Ne Olursa Olsun Fark Etmez Yaşın,
Nasihatım Bir Konuşup Bin Düşün,
Sır Verme Sırrını Herkes Ne Bilir.
Hak Tanımaz Aptallara Ters Gelir.

Hak Yiyen Deliye İlah Diyorlar


Hale Kaosda Sorunda Bitmedi,
Dinle Geldi Ama Daha Gitmedi,
Haram Yedi Helal Bile Yetmedi,

Hak Yiyene İnsan Diyemem


Dürüstçe Yaşamak Gururken,
Hiç Yoktan Durup Dururken,
Zor Olur Allaha Süal Verirken,

Kırdım kanadımı kırdım dalımı,
Ben bilirim kimse bilmez halımı,
Ben bu işe verdim otuz yılımı,
Çalış Çalış Hak Vermiyor Kavatlar.

Eğer hakkını istersen barınamazsın,

Hak Yemekle Geçer Günü Gecesi


Yetkiler Elinde Bir Fırsatçı Olarak,
Tüy Bitmez Yetim Hakkını Çalarak,
Hepsi Tek Tek Üç Beş Maaş Alarak,

Haktır Her İnsana Uslu Yaşamak



Kin Kibir Tutupta Geriye Bakmaz,
Asıl Gerçek İnsan Canları Yakmaz,

Hak Var Derler Hak Yerini Bulmuyor


Hak Etmeden Hak Üstüne Yatana,
Benim Sözlerim Bol Keseden Atana,
Çare Değildir Boş Boş Kuru Tantana,

Haktan Yana Özüm Sözüm Bir Benim


Beni Ben Yapan Tek Namusum Arım
Doğrulukla Dürüstlük Varlığım Varım,
Gerçektende Ben Günahtan Korkarım,

Uyanıklar iki türlü hiç kimse görmez,
Birincisi hak yemez hakkın yedirmez
İkincisi Hep bana der kimseye vermez,
Hak yiyen uyanıklar Bizden Değildir.

Çok İnsanlar kardeş Hakkını yiyor,