Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bazı İnsanlardan Midem bulanır,
Yalakadır her kapıda yalanır,
Girmez eve gece gündüz dolanır,
Arlanmaz utanmaz Gamsız Asalak.

Aç kalınca orda burda yemlenir,

Nedir ulan Dünya benimle derdin,
Milyonlar içinde benimi gördün,
Her çile her derdi banamı verdin,
Gasız Kasevetsiz Yer Bulamadım.

Sığmaz ettin beni koskoca hana,

Çoktur aramızda aç göz karnı tok,
Vicdanı kurumuş hain İnsan çok,
Yeter artık yeter insaf diyen yok,
Gelen soyar giden soyar Milleti.

Yaratanda değil suç yaratılanda,

Düşünmez can çıkar çürür bedenler,
Kul hakkından hak yiyipte gidenler,
Bizi Dünyada yaşamaya pişman edenler.
Gelen Yavşak Giden Yavşak Dünyada.

Herkes bilsin öfkeli Şairdir adım,

Her derdi anlatamam sana,
Yazıktır kına geldi Cana,
Ne olur dokunmayın bana,
Gelen yedi beni giden Yedi.

Dost elinden yandı postum,

Gelen Yedi Giden Yedi



Çünkü İnsan Olarak Bizler,
Ne Kadar Utanmaz Yüzler,

Gelen Yolcu Giden Yolcu Dünyada



Vay Haline Vaydır Kul Hakkı Çalanlar,
Şimdi Nerdedir Hani Dünkü Ölenler,

Şeytanlar girdi araya,
Çare bulunmaz yaraya,
Hele bak şu Ankaraya,
Gelen pislik Giden Pislik.

Güvenmem Kul oğlu Kula,

Gelenler Rezil Giden Rezil

Bu Sözler Bayanla Baya,
Yalancı Uyanık Gider Aya,
Bu Koca Kahpe Dünyaya,
Gelenler Rezil Giden Rezil.

Bir ölüm korkusudur Kalbe İniyor,
Kimileri iniyor kimileri ise Biniyor,
Dünya bir Pervane olmuş Dönüyor,
Gelenler Kadarda Çoktur Gidenler.

İşi olmaz gidenlerin Pulla Parayla,