Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çırpınsın Çıkmasın Canı Bedende,
Hak Helal Etmem Bu Günde Dünde,
Yiyip İçip Sonradan İnkâr Edende,
Kan Emici İtlerde Ahım Kalmasın.

İşi Düşünce Yalvarıpta Yakaran,

Herkes ölür sanki kendisi ölmüyor,
İyilik yapsanda kıymet bilmiyor,
Hep bana demenin sonu gelmiyor,
Ölümü unutmuş kanı bozuklar.

Diyorki fazla mal gözmü çıkarır,

Aç gözünü hele bir bak Dünyaya,
İki ayak üstünde gezeriz yaya,
Ömür bitiririz gün saya saya,
Kalp kırmayı değmez şunu anlasan.

Dini İmanı vicdanı yok kansızın,

Her yerde yaşarlar göze batarak,
Gerçeği yansıtmaz yalan katarak,
Koşar Patronuna takla atarak,
Kalsın Dünya Yalakçılara Kalsın.

Göz kaparlar gerçekleri görmezler,

Savaş bitti küsülüler barıştı,
Korona virüs zaman ile yarıştı,
Gece gündüz birbirine karıştı
Allahım Sen Koru Kan Ağlar Dünya.

Dertlere dermansın başımın tacı,

Ne söylesen gayret çaba boşuna,
Bu durum kimsenin gitmez hoşuna,
İnsanlar düşmüşken can telaşına,
Şimdi Nerden Çıktı Kanal İstanbul.

Emekli kan ağlıyor çalışanlar aç,

İki Ayak üstünde boyu bir elli,
Anası Babası Baykuşmuş belli,
Konuşmaktan aciz hemde kem dilli,
İki Ayak Üstünde Kanatsız Baykuş.

Her gördüğü şeyi çalar bu hırsız,

Her İnsana Mezar Olurmuş Nazar,
Bilmem Pazartesi Belkide Pazar,
Gelenlere Nimet Gidene Mezar
Kara Toprak Amacın Ne Derdin Ne.

Bize Çeşit Çeşit Nimet Verirsin,

Elimde olan mirasımı aldı,
Gerçek hak hukuktan geriye kaldı,
Beslediği iti üstüme saldı,
Hemde Büyük Abim Kardeş Dediğin.

Suçlu ama suçunu kabül etmiyor,

Nefse adabta olmuş unutmuş ölümü,
Bilene dramdır hayat filimi,
Kardeş zannederdim ben bu zalimi,
Kardeş değil Karabaşmış Karabaş.

Akıllı olan mala mülke taparmı,