Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hep sessiz ısırır ürmez,
Çok sinsidir akıl Ermez,
Tanrı Selamını Vermez,
Şeytan Beyinli İnsanlar.

Yalan üstüne Yalan Katar,

Sosyeteler fasa fiso dergiler,
Sahte düşman evlatda olsa hor güler,
Çok bilmiş ukala tavır sergiler,
Bu Nesilde çoktur Şeytan bozması.

Her şeyi tersine yapar zamansız,

Sözünü yiyipte geriye dönme,
Kadının ipiyle kuyuya inme,
İnanma Kadından Dost olur sanma,
Dünyaya Şeytandan Önce Gelmiş Kadınlar.

Duruşu bakışı Melektir melek,

Hesatların içindeki kini ölmüyor,
Vicdansızlar Dine İmana gelmiyor,
Ne söylesende halden bilmiyor,
Şeytan Girmiş İnsanların Beynine.

Zabteylemişler dağı taşı ormanı,

Yalanları Söyler Yalanı Yazar,
Ölürsen Çok Dar Gelir Mezar,
İnsan İsen Eğer Etme Nazar,
Şeytan Gözlü Şeytan Gözlü.

Ne Beklenir Kalastan Kalptan,

Sinir edip kafaları kaşıyan,
Çıkarı için Herkese kin taşıyan,
Çünkü çoktur aramızda yaşayan,
İki Ayaklı Şeytanlara Lanet.

Çocuğuna Amcan değil küs diyen,

Şeytanlar Kötülükten Medet Umuyor.



Adam Olmuş Kara Cahil Akıl Veriyor,
Kara Cahillerin Beynine Çabuk Giriyor,

Doğru olmak dürüst olmak suç olmuş,
Bu Dünya şerefsiz sahtekâr dolmuş,
Yalancı döner cambaz eline kalmış,
Şeytanlar Söz Sahibi Olmuş Dünyada.

Şaşar kalırsın çarkı düzen dervana,

Beni Sibiryaya Sürecekti Bu Kavat

Çirkin Tavır Yüce Allahın Kulunda,
Bu İt Hiç Doğru Gitmezdi Yolunda,
Bindokuzyüz Seksen Sekiz Yılında,
Beni Sibiryaya Sürecekti Bu Kavat.

Canı Verende Allah Canı Alanda,
Her şey ayan ne gerek var Yalanda,
Örnek diyem İyi kötü her Pılanda,
Sığın Yüce Allaha Kula Güvenme.

Anlar dinler bence hak bilen Kulsa,