Veysel Koşar Şiirleri - Şair Veysel Koşar

Veysel Koşar



Bazıları,
Mamur bir hayat için
Ne gövdedir, ne sütun
Ne duvardır, ne çatı

Devamını Oku
Veysel Koşar

Semeğe kıymeti verdiler amma,
Emrah için emeğe n'oldu bilmem
Yetmedi kavağa çıktılar amma,
Selbi için demeye n'oldu bilmem...

Karakoyun, Yusuf silindi mi ne?

Devamını Oku
Veysel Koşar

Yok deme ihtimaline gömdüm sevdamı
Gururum aşkımdan ağır geldi Eylül...

Devamını Oku
Veysel Koşar


Olmadı Zühtü
Hakikat bendesine
Kulaktan girerdin
“Su gibi aydın”…
Su mu kaçtı kulağına Zühtü

Devamını Oku
Veysel Koşar

Ne kadar uzaktadır bilmem
Ümit bitmedikçe, sabır tükenmez ya
Gelsin diye beklediğim var
Acep devirir mi masamı
Elim, kolumla dizdiğim var

Devamını Oku
Veysel Koşar

sen geleceksin diye yeniden
ne varsa önceki yazdan
dalımda budağımda
biraz poyraz biraz karayelden
süpüre süpüre savurdum kendimi

Devamını Oku
Veysel Koşar

Şiir, sorumlu gönlün,
Zorunlu sözleridir.
Ya taşar, ya sızar.

Devamını Oku
Veysel Koşar

Şiiri olmayan kadın yoktur
Ya elinin altındadır
Ya gönlünün tahtında


En ücra bir köyün

Devamını Oku
Veysel Koşar

senin gönlün
biliyor musun
teksir makinesi gibi
tutmuyor,saklamıyor
olur ki ehline
denk gelir diye

Devamını Oku
Veysel Koşar

Saklanmış kuyuda, tatlı bir yar,
Perdeler ardında, kendinden geçmiş.
Sanmayın mekanı, karanlık mezar,
Yedi kat âlemi, gel gör hapsetmiş.

Devamını Oku