Eladan gözleri var
Yaralı dizleri var
Bilinmez sözleri var
Cemile ay Cemile
Sevimli tay Cemile
"Ben gittiysem
Onlar da gelir." Demişsin.
Evet gitmişsin;
Aklı, iz'anı, vicdanı
Bırakıp gitmişsin.
Yetmemiş, o koca burnunu
Gül dalına gül dalına
Bülbül oldum gül dalına
Diken sardı dört yanımı
Hasret kaldım gül, dalına
Boran tufan bitmiş olsun
Hep merak ederim acaba neden
Konanı uçurmuş vardığım gönül?
Seraba mı düştü taşıdığım ten
Boz bulanık olmuş girdiğim gönül.
Hendekler engeller sarmış dört yanı,
Can bir kıvılcım yanıyor,
Tutuştuğu yerde.
Canan alevsiz harsız
Olduğu yerde
Can yer bitirir,
Çınarın dibine yaslanmış çocuk
Gözleri nemlenmiş sararmış uçuk
Elinde kırılmış tüylüce çubuk
Çıkan bu köklerden neyi arar ki?
Dayamış belini gövdeden yana
Dedim
Gönlü kırık, virane, arıyordu teselli.
Kendi özünden yana, bal olan Lokman hani?
Dediler
Eyyüb ki derdi ağır, can evine asılmış
Ekşitmemiş yüzünü, o sabır sende hani?
sana varmak için
yokuşlar, bentler de neymiş
tümseklerde çakıl olsun
çaylara, yosun dolansın isterim
ayağım yer tutar, ellerim siper
Akla düşen başkadır
Gönüldeki başka
Dile gelen daha başka
Hele sözde hayat bulan o da başka
ve sana gelen
Ne akıldakidir, ne gönüldeki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!