SENSİZ YEDİ YIL
Dokuz martta tükendi nefesin
Ne gölgen kaldı ne sessin
Siyah beyaz albümdesin
Her daim kalbimdesin
SEN VARSIN
Yine bir eylül masalı ve hüzün
Rüzgarlı gecelerin ve gündüzün
Güz gülleri gibi soluyor yüzün
Gönlü kırık aynalarda sen varsın
SERZENİŞ
Mazimizi daha çok anacağım
Geçen her saniyeye yanacağım
Tekrar binlerce kez aldanacağım
Nerden nereye geldik böyle dostum
SESLENİŞ
Seninle hayatım anlam buluyor
Karanlık gecelerim gündüz oluyor
Bir bedende aynı ruhuz senle
Ruh çıkarsa bedenden, ne kalıyor
SESSİZ SEDASIZ BİR GİDİŞ
Tanığı olmayan
Sessiz sedasız bir gidiş bu
Birikmiş yılları
Aşina yolları terk ediş bu
SEVDA MASALI
Bir yanılgıdan ibaretti
Adına aşk denilen ilan
Ateş yangını bir yürek
Bu sevdadan artakalan
Sevda Treni
Hani bir gün çıkıp da gelecektin
Ansızın gittiğin tren garına
Gözyaşlarını dökerek yazmıştın
Bekle beni diye mektuplarına
Seyreyle gözüm
Şu yalan dünyayı
Gör neler var, neler...
Bir yanda zulüm,
Bir yanda çalğı, çengi,
Naralar yükselen meyhaneler.
ŞİKAYETİM VAR
Yeşermez oluyor bostanın bağın
Çekildi denizin, alçaldı dağın
İnsanlar şehirlerde, yığın yığın...
Şikayetim var yalan dünya sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!