Dünya Sana Yar Değil
Hiç bitmiyor ki gündelik telaşın
Geçti yıllar elliye geldi yaşın
Aslında yalnızsın koca dünyada
Hani nerde anan bacın gardaşın
DÜNYA SÜRGÜN YERİM
Düşündüm de nasıl geçti günlerim
Nerde sevincim nerde hüzünlerim
Gün doğdukça unutulan dünlerim
Ben bir yolcuyum, dünya sürgün yerim.
DÜNYAYA MANİLER
Yeşil ekin sararır
Gül dalında morarır
Dünyayı verseler boş
Kırılan kalp kararır
DÜNYA YORGUN BİZ YORGUN
Birer birer bitirdik mevsimleri
Soldu hayatımızım resimleri
Söndü birden gözlerimizin feri
Dünya yorgun biz yorgun bu alemde
DüŞe KaLKa
Bir o yana bir bu yana evrildin
Düştün kaltın sendeledin devrildin
Bugünü yaşadın geçmişi sildin
Düşe kalka dönüyorsun be dünya
DÜŞER TACINIZ
Sorgusuz sualsiz hüküm verenler
Kendini her şeyden üstün görenler
Milletin başına çorap örenler
Yıkılır saltanat düşer tacınız
DÜŞLER ÜLKESİ
Yolum düştü o düşler ülkesine,
Seyrettim manzarayı doya doya.
Hayran kaldım kuşların seslerine,
Yol kenarında coşkun akan suya.
DÜŞMANIMDIR SANA KİN TUTAN
Yıl bin dokuz yüz on beş
Doğdu ufuklardan mavi bir güneş
Anadoluyu aydınlattı nuru
Mustafa Kemal Atatürk ki
Dertlere Derman
Şairim dizeler taşır sözümü
Geceleri uyku tutmaz gözümü
Dertlere derman ararım her gece
Lakin bulamam bir türlü çözümü
EDEP
E-ngin ol,yüksekten bakma ademe.
D-ilini tut,düşünmeden söyleme.
E-debi hiç bir zaman terk eyleme.
P-inhansa bildiğin kimseye deme.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!