Vefa Meydan Şiiri - Sadık Kocabaş

VEFA MEYDANI
Yalan dünya içinde bir sadık can isteriz,
Kemiği etten değil, özü nurdan isteriz.
Kârı, zararı silmiş, defterleri yakmış da,
Dostun eşiğinde biz, bir ömür han isteriz.

Gözyaşın pınar olsa, o da senle çağlasın,
Gerekirse bağrını, taşa vurup bağlasın.
Sormasın "Neyin var?" diye, bakınca anlasın,
Sırrını sır eyleyen, dilsiz lisan isteriz.

Muhabbeti bal olsun, içtikçe doyulmayan,
Gönül meclislerinde, kadri hiç solmayan.
Ansızın kapı çalıp, "Ben geldim" diyerek,
Varlığı ömre bedel, bir ulu şan isteriz.

Derdini dert edinen, yüküne omuz veren,
Karanlık gecelerde, şavkıyp yola giren.
Yaramaz çocuklarca, "Ce-ee" deyip de gülen,
Özü sözü bir mertlik, tam bir iman isteriz.

Ağlarsan hıçkırarak, omzu sana yurt olan,
Gerekirse uğrunda, her nefeste dert dolan.
Sormadan koşan gelsin, gelip de yanda kalan,
Menfaati elinin, tersiyle iten isteriz.

İnsanlık davasında, ortak bir yol kurulsun,
Kalleşlik bitsin artık, nefis yere vurulsun.
Sevip sevilmeyenin, defterleri dürülsün,
Gönül kırmadan geçen, bir ulu an isteriz.

Biz de düştük bu yola, yükümüz ağır bizim,
Hakikat bahçesinde, gülümüz nadir bizim.
Sözümüz mühürdür ha, özümüz birdir bizim,
Son demde yanımızda Kalemsiz Şair isteriz.