Veda Vakti Şiiri - Kasım Kobakçı

Erimek diliyorum ey sükut, senin gölgende,
Yut benim tüm varımı, yavaşça hırpala,
Öyle sin ki özüme, suret silinsin,
Bu veda vaktine, hiçliğim yetişsin.
*
Şu kalabalığın gürültüsü, zindan kapısı sanki,
Hem riyakar, hem çığırtkan, hem de sağır iblis sanki,
Ey boşluk, senin derinliğin, dengenin terazisi,
Döndüm bak, sil izimi, gölge düşmesin.
*
Mevsimler yığdı üstüme, o ham yükleri,
Sıkılırım, ruhumu sana nasıl dökeyim ki.
Senden tek muradım var, bir tek sen devasın!
Yont beni en baştan, bu fazlalık gitsin.