Veda Nağmeleri Şiiri - Sadık Kocabaş

Aşkın nârı ile düştüm yollara,
Gözyaşım satıra döküldü bugün.
Hasretin yükünü verdim ellere,
Veda nağmeleri çakıldı bugün.

Kızgın güneşlerde üşür bu özüm,
Kurumuş güllerde fer ferdir gözüm.
Sazımın telinde sızlarken sözüm,
Gurbetin çilesi çekildi bugün.

Denizler hırçındır, martılar dilsiz,
Kaldım ufuklarda öksüz, kimsesiz.
Kopan fırtınada sessiz sedasız,
Yalnızlık bağrıma ekildi bugün.

Yağmur damlasıyla ıslandı tenim,
İçimde haykıran garip bir benim.
Vuslat deryasında batarken gemim,
Ufuklar kararıp yıkıldı bugün.

Kitap arasında saklıdır sırlar,
Geçen gemilerde yorgun kahırlar.
𝓚𝓪𝓵𝓮𝓶𝓼𝓲𝔃 𝓢̧𝓪𝓲𝓻 yazar, bağırır,
Yüreğe bir düğüm atıldı bugün.

Sen ve ben diyerek kurdum bu bendi,
Gönül sarayına olmasın kemendi.
Kaderin önünde durulmaz heybeti,
Hükmümüz ezele bakıldı bugün