Yıl 1960–1970...
Televizyon yoktu.
Buzdolabı her evde yoktu.
Çamaşır makinesi yoktu.
Klima yoktu.
Akıllı telefon yoktu.
Bilgisayar yoktu.
Sosyal medya yoktu.
Yapay zekâ yoktu.
Ama...
Mahalle vardı.
Komşuluk vardı.
Paylaşmak vardı.
Saygı vardı.
Sokaklarda çocuk sesleri vardı.
Kapılar kilitlenmeden uyunan geceler vardı.
Bir selamın, bir çayın, bir dostluğun değeri vardı.
Teknoloji azdı belki; ama muhabbet çoktu.
İmkânlar sınırlıydı; gönüller genişti.
O yılların en büyük zenginliği, insanın insana iyi gelmesiydi.
Muhsin Yener
Muhsin YenerKayıt Tarihi : 23.04.2026 13:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat bugünkü kadar hızlı değildi. Evlerde teknoloji yoktu; ama insanlar birbirine yakındı. Çocuklar sokakta büyür, komşular aynı sofrada buluşur, bir bardak çay saatler süren sohbetlere dönüşürdü. @muhsinyener
Muhsin yener
TÜM YORUMLAR (2)