Yitirdim güneşi kıskandıran yüzünü.
Bakamam artık kimsenin yüzüne.
Yanık içim, bin parça kaplı hüzün.
Kaç zaman beklediğim, kaplar eşiği.
Geçmez bir türlü aynı yerde çakılı.
Ağlayan göklere, gözüm eder eşlik.
Yıkayıp gitmiyor çıplak bedenimi.
Muhaciriyim, aşktan kalan kırıntıya.
Kimse kadar olmaya hevesli değilim.
Artık zehir zemberek düşlerde.
Neden, niçin ordayım bilmiyorum.
Bin parça yüreğim nasıl toplanır bilmem.
Eşsiz aşiyansız kalmış duygularım.
Birileri arkadaşlık eder bana serkeşçe.
Bir tebessüm dahi edilmeyen,
Hangi yürekte dolaştım.
Hangi ensarın gönlünde tenhayım.
Nerde bana gülümseyecek bir.
O kadar mı uzakta kaldım.
Kenan GEZİCİ 20/05/2026
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 23:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!