Yakamoz kızıl tonunu çalmış saçlarına,
Güneşte sırma saçlarını daha da parıltırcasına. Kıvrımlarını ezberledim, yandım bir kor gibi her baktığımda.
Kokun artık yüreğimin her baharında.
Ezberledim artık, ilk cemre yüzüne düşüyor.
Elbet kavuşacağız birinde, zihnimde yarattığım bin bir tane ütopya.
Aynı gökyüzünün altında,
Milyonlarca farklı insan ve farklı hayatlarda
Rast geldin bana.
Çam ağacının vazgeçtiği yere düşen dallarında.
Cennet denen şey kollarının tam arasında.
Sığdır oraya beni, sevdiğim.
Çam ağacının vazgeçmediği, yeşerttiği dallarda.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 12:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!