Kavuşalım Astralde Şiiri - Azmi Şahin Şen

İlk önce uyuşma gelirmiş, akabinde titreşim.
Hiç kıpırdamadan durmak ve beyni kandırmak gerekirmiş.
Yükselip terk edermiş bedeni, özgür olmak isteyen ruh. Niyetin o boyutta rehberin olur, düşüncelerine eşlik edermiş.

Saatlerdir put gibi kaldım, sevdiğim.
Ne geldi uyuşma ne de o titreşim.
Umurumda bile değil ne boyut ne astral.
Sokulsun yanına ruhum, sen uyurken
Ve o gece ninnilerin yerini şiirler alırken.

Seni astral âlemde bile görmeye doyamazken,
Bedenim kas katı kesilir, geri dönmek üzereyken.
Dönmeyeceğim, sevdiğim
Çünkü yok bu ruhun başka sığınağı.
Ve çekinmem de
O bedeninde bir ruhu daha sığdırmanı istemekten.

Defalarca kez… Ama yılmadım denemekten.
Soyutladım kendimi dünyevi şeylerden.
Senle olmayacaksa gerçeğe uyanmak istemediğimden. Korkma sakın gördüklerine, dediklerinden
Zaten göreceklerimden değil.
Asıl korkum göremeyeceklerimden…