Tüm zehirler acı değildir
Bazen tatlı anlarda ölüm getirir
Tatlı gelir ya önce yalanlar
Sonra nasılda zehir e dönüşür
Rotasını yitirmiş bir gemi
Bakma! öyle; gözlerime derinden,
Aldanma; gördüğün o ışığa,
Ay gibi parlasada; yüzüm
Benim içim; hep hüzün...
Bakma! öyle; gözlerime derinden,
Sonu, sana ulaşan yollarında,
Yürümeyeceğim bir daha
Her geçtiğimde,
Yüreğim, hasretin;
Çamurlarına batıyor!
Sabahın olduğu,
Saatlerde hasretim,
Güneşin battığı,
Sensizliğin doğduğu
Hüzünlerin daha çok vurduğu,
Gecelerimdesin.
Bir gün; bir gül idi mutluluk!
Sevilenden sevene sunulan.
Kurutuldu sayfalarda, kitap aralarında hatıra.
Mutluluktu!
Acıya dönüştü!
Ben; acıları da biriktirdim,
Bir gün daha geçti,
Sevdiğim, sensiz.
Ben yine, bir haber alamadım, senden.
Daha önce gelen, bütün mektupları ezberledim.
Gelmiyor yenileri,
Merhaba yaşam !...
Selam olsun sana gökyüzü,
Rüzgarın, sürüklediği bulutlar.
Selam olsun size martılar...
Sessizliği yırtan, yağmurun sesi
Zaman; herşeyin ilacıymış hani?
Sensiz, geçen bu uzun zamanlarda,
Çok fazla ilaç aldım.
Yan tesiri şiddetli,
Bir "acı" oldu bende.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!