Bir Lâhza Dökümü Şiiri - Es Ra

Say ki!
Duvarların gölgesini giyinmedim üstüme
Yaralı nehirlerde dinmedi susuzluğum.
Gül büyüten ellerin asırlık kederini,
Yıkamadım
İçindeki mabedin sunağında.
Sesimden nefesine yol olmadı uçurum.

Rüzgârsız bir küheylânın huysuzluğudur
Toynakların tomurcuk çiçekleri ezmesi.
İçimdeki kayanın en ince çatlağında
Say ki!
Hiç yeşermedi yediveren kökleri.
Ezilmedi
Zamansız şahlanışın altında.

Say ki!
Denizlerime tuzun hiç bulaşmadı.
Bulaşmadı kumların tenimin koylarına.
Gökyüzünü sırtlayan martılar vurulmadı.
Dökülmedi mavinin ûsaresi toprağa.
Falezlerimde ruhun bir ân yankılanmadı.
...
Say ki
Avuçlarımda kalbini uyutmadım.
"Ben" olmadın bir lâhza...
bir lâhza "Sen" olmadım...

Es Ra
Kayıt Tarihi : 19.04.2021 02:41:00