Varlığın Bir Ödül Şiiri - Kasım Kobakçı

Güneş bile sönük kalır, o cemalin doğunca,
Yıldızlar kıskanır, kirpiğine değince,
Endamın benziyor, narin fidan dalına,
Aşıklar mest olur, kapılınca falına,
Gülüşün bahardır, çiçek açar yüzünde,
Mevsimler değişir, o sıcacık sözünde,
Bakışın bir ahu,
Gözlerin siyahı,
Sevdanın ilinde,
Çekerim bu ahı.
*
Rüzgarlar fısıldar ismini, hece hece,
Uyku girmez göze, seni anan her gece,
Dereler çağlayıp, eteğine dökülür,
Hasretinle, kalbim yerinden sökülür,
Kelebekler konar, o omuz başlarına,
İnci mercan denktir, süzülen yaşlarına,
Yanaklar kırmızı,
Gökteki yıldızı,
Sevdanın ilinde,
Gönlümün hırsızı.
*
Ne şairler yazdı, o emsalsiz boyunu,
Melekler kıskanır, asaletli soyunu,
Gamzende saklıdır, mutluluğun anahtarı,
Karanlık geceme, o gözlerin feneri,
Sırma saçlarınla, örülmüş sanki ağlar,
Seni görmeyenler, karaları bağlar,
Dudağın bal tası,
Yoktur hiç hatası,
Sevdanın ilinde,
Kalbimin yasası.
*
Varlığın bir ödül, şu garip cancağıza,
Sözlerin bal gibi, tat verirken ağza,
Yürürken sallanır, servilerle yarışır,
Kokunla yaylalar, birbirine karışır,
Bir bakışın yeter, cihanı yakmak için,
Yaratılmış sanki, aşkına bakmak için,
Kaşların yay gibi,
Asil bir soy gibi,
Sevdanın ilinde,
Coşkun bir çay gibi.