Varalım dostum. Şiiri - Hasan Belek 2

Dünya bozuk bir çark, döner durmadan,
Zengini doymaz hiç, vakit dolmadan.
Fakir kan ter döker, huzur bulmadan,
Adalet mülküne, varalım dostum.

Menzili aşk olan, yolda yorulmaz,
Durgun akan suyun, hatır sorulmaz.
Mademki bu dünya, kimseye kalmaz,
Sevgiyle bir köprü, kuralım dostum.

​Deniz dalgasını, herkese verir,
Kıyıda her keder, bir anda erir.
Canlı olan canla, kemale yürür,
Nefsi nur içinde, görelim dostum.

​Karınca rızkını, toplar yorulmaz,
Aslanın karnına, hesap sorulmaz.
Eşitlik yok ise, gönül durulmaz,
Bu bozuk bendleri, kıralım dostum.

​Eşitçe üretip, eşit bölüşsek,
Kardeş sofrasında, her gün gülüşsek.
Hırsı bir kenara, atıp bölüşsek,
Cenneti dünyada, kuralım dostum.

​Melekler hocası, kibre yenildi,
Kirlenen o nura, nefis denildi.
İyilik yolunda, hakka eğildi,
Nurdan bir köprüye, varalım dostum.

​Kazdağ’ın başında, bir beyaz ışık,
Arayan bulurmuş, kalbi barışık.
Şu şehir hayatı, zor ve karışık,
İzmir’in bağrına, duralım dostum.

​Kurt ile kuzunun, hakkı bir olsun,
İnsanlık şanına, adalet dolsun.
Samimiyet açsın, zulümler solsun,
Hakikat mührünü, vuralım dostum.

​Sonsuz kez niyazla, başlasın sabah,
İblisin şerrinden, dileyelim ah.
Hasan’in gönlünde, bitmesin ferah,
Sadece "can" olup, kalalım dostum...

Hasan Belek
Akçay