Dağılmaz aklım, dağınık bana merhametsiz yüreğim.
Ölmedi gelmeyecek yeniden ömre dağılmayan sükûn.
Hep bir fırsat verdi gönlüm, değmedi ona kırgınım.
Anımsarım aklım, engel olmak istediyse de durmadı.
Meze olmaya ne kadarda gönüllü koştu gönlüm.
Umudum kalkarken elimden tutan bir o kaldı.
Düşmeye meyilli gönlüm bilmem ki akıl aldı sanırım.
Bu sayfa böyle bitmez, söndü elbette yangın.
Daha çok gülüşüm olacak, denizdeki maviye.
Anımsadığım gün doğumunu seyre dalacağım elbet.
Kenan Gezici 04 /01/2026
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 19:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!