Uzun Yol Şiiri - Kasım Kobakçı

Akar zaman, geriye dönülmez uzun yoldayız,
Yüze gülen maskelerle dolanır hep sahteler,
Dün kalede bekleyenler bugün şutta ustadır,
Attı golü bencil insan, hani vicdan nerede?
Kaybolan bu bilinç şimdi karanlıkta gizlidir.
Sayı dersen hesap şaşmaz, elde rakam çok mudur?
Doymak bilmez açgözlüler, yedi haram tok mudur?
Ekonomi yokuş indi, tekeri patlak kamyon,
Sahnede hep aynı oyun, viran hanın haline...
*
Vur davulcu ritme can ver, atsın kalpler coşkuyla,
Gelen ağam giden paşam, soyanı alkışlama,
Kâr zarar hiç umurda mı, cebi dolan adamın?
Göz boyamak meslek olmuş, sözde büyük laf satan,
Silinmiyor asla izler, bakın ufkun rengine.
Boş keseden bol atmalar, sürecek mi hep böyle?
Hak hukuku arayanlar, bulunmaz bir çöldedir,
Gemi battı su almakta, kaptan hâlâ uyuyor,
Perde indi ışık söndü, kül oldu bütün oyun.
*
Tel askıda akıl bizi kurtarmayacak bugün,
Çarkı döner yalan dünya, ezen hep alkış alır,
Boşa kürek çeken eller, nasır tuttu nafile,
Zengin daha zengin oldu, fakir düştü sefile.
Ritim bozuk tel kopuktur, çalan sazlar akortsuz,
Çuval delik un dökülür, eken bitmez tarlada,
Hasat vakti geldiğinde, kiler boş cep deliktir,
Yokuş çıkan karınca tek, sırtında koca bir yük,
Düşen düşmüş kimin umru, sistem yürür böylece.
*
Sor kendine ne yaparsın, masken düşünce yere?
Aynalara küser yüzün, gerçeği gördüğünde,
Geçmişine baka baka, ağlar mısın haline?
Giden günler döner sanıp, sarılır mısın güne?
Lirik şarkı çalar plakta, unutulmuş nağmeler,
Mazi derin kuyu gibi, dipsiz karanlık dolar,
El açarsın semalara, dilekler kabul olmaz,
Adaletin terazisi, bozulmuştur kırılmış,
Son bir umut yeşermeden, yaprak döker ağaçlar.
*
Yazık oldu bunca yıla, heder ettik yılları,
Kelimeler tükendi bak, dilde kalmadı hece,
Fırıldaklar döner durur, menfaat rüzgarıyla,
Çıkar peşinde koşanlar, doymaz asla paraya.
Oyun biter perde iner, seyirciler dağılır,
Gişelerde hasılat yok, iflas bayrağı çeker,
Yüzlerindeki boyalar, akar gider yağmurla,
Çıplak gerçek kalır elde, acımasız ve soğuk,
Herkes kendi masalında, garip bir yalnızlıktır.