Uzun Beklenti Şiiri - Kenan Gezici

Ben biliyordum yüreksizce çevrilen dolapları.
Maskeleri değil, arkasındakini zaten gördüm.
Farkındaydım var zannettiğimin hiç olmadığını.
Bekledim, bilebile gönlüm bin parça olsa bile.
Zannedildi sebepsizdi, tanımak için döngüleri.
Çark etme ihtimalini bekledim hep bile bile.
Niyeymiş, nedenmiş beni bu kadar asmaya istek.
Şafaklara böyle hasret bırakılmam, niçinmiş.
Çok uzun sürdü tükenmedi fütursuzca istekler.
Kör göründüm sağır bilindim, ama laldım.
Gönlün sıcaklığını bulamadım, çok üşürken.
Dokunsalardı elime yanardı, kavrulurdu oysa.
Alelacele davranmadım beklerken uzun yıllarca.
Ve sonra ölmüştü tüm sevebilme ihtimalleri.
Bu kadar bulunmazsa bulunmasın ölü yıkayıcıları.

Kenan Gezici 04/04/2026