En çok da
“Eve döneceğim” deyip dönemeyenlere,
Valizinde çocuğuna çikolata,
Cebinde umut taşıyanlara,
Ve bir daha göz kırpmayan yıldızlara üzülüyorum.
Yalnızca ekmek parasıydı derdi,
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiirde anlattiginiz her olay bizleri de çok üzüyor. Her ölüm üzücüdür ama canımız olan ormanları korumak için kendi canlarından oldular onlara minnettarız. Size de duyarlılığınız için bir şiirle bunu tam da anlattiginiz için teşekkürler...
Değerli gören, değer veren yüreğinize de bizden teşekkürler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta