Üzgünüm Şiiri - Hatice Güzen

ÜZGÜNÜM

"Aaa, bir kuş geçti" mi dedin?

Anlamıyorum, üzgünüm.

"Eski aşklarına mırıldadığın sözleri" mi fısıldadın?

Duyamıyorum, üzgünüm.

"Kokun" mu?

Hangi bahçeden koptuğunu

çıkaramıyorum, üzgünüm.

Bak,

eskiden olsa

bir kuşun geçtiği yeri,

bir sesin hangi kalpten çıktığını,

bir kokunun hangi mevsimde açtığını

bilirdim.

Şimdi

sen konuşurken

sesin tek başına gelmiyor.

Çok kadının sesi geliyor damağından.

Birbirine karışıyorlar.

Kimi gülüyor.

Kimi kırılmış.

Kimi çoktan gitmiş.

Kimi hâlâ içeride.

Sanki

her biri

ağzında unutulmuş bir oda.

Aramızda

camdan bir nehir var.

Yüzüne bakıyorum.

Sesin gelmiyor.

Herkes geliyor.

Sen

gelmiyorsun.