ÜZGÜNÜM
"Aaa, bir kuş geçti" mi dedin?
Anlamıyorum, üzgünüm.
Her şey yerli yerinde; havuz başında servi
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
Devamını Oku
Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,




ÜZGÜNÜM
"Aaa, bir kuş geçti" mi dedin?
Anlamıyorum, üzgünüm.
"Eski aşklarına mırıldadığın sözleri" mi fısıldadın?
Duyamıyorum, üzgünüm.
"Kokun" mu?
Hangi bahçeden koptuğunu
çıkaramıyorum, üzgünüm.
Bak,
eskiden olsa
bir kuşun geçtiği yeri,
bir sesin hangi kalpten çıktığını,
bir kokunun hangi mevsimde açtığını
bilirdim.
Şimdi
sen konuşurken
sesin tek başına gelmiyor.
Çok kadının sesi geliyor damağından.
Birbirine karışıyorlar.
Kimi gülüyor.
Kimi kırılmış.
Kimi çoktan gitmiş.
Kimi hâlâ içeride.
Sanki
her biri
ağzında unutulmuş bir oda.
Aramızda
camdan bir nehir var.
Yüzüne bakıyorum.
Sesin gelmiyor.
Herkes geliyor.
Sen
gelmiyorsun.
Hatice Güzen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta