ÜZGÜNÜM
"Aaa, bir kuş geçti" mi dedin?
Anlamıyorum, üzgünüm.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




ÜZGÜNÜM
"Aaa, bir kuş geçti" mi dedin?
Anlamıyorum, üzgünüm.
"Eski aşklarına mırıldadığın sözleri" mi fısıldadın?
Duyamıyorum, üzgünüm.
"Kokun" mu?
Hangi bahçeden koptuğunu
çıkaramıyorum, üzgünüm.
Bak,
eskiden olsa
bir kuşun geçtiği yeri,
bir sesin hangi kalpten çıktığını,
bir kokunun hangi mevsimde açtığını
bilirdim.
Şimdi
sen konuşurken
sesin tek başına gelmiyor.
Çok kadının sesi geliyor damağından.
Birbirine karışıyorlar.
Kimi gülüyor.
Kimi kırılmış.
Kimi çoktan gitmiş.
Kimi hâlâ içeride.
Sanki
her biri
ağzında unutulmuş bir oda.
Aramızda
camdan bir nehir var.
Yüzüne bakıyorum.
Sesin gelmiyor.
Herkes geliyor.
Sen
gelmiyorsun.
Hatice Güzen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta