Bir tarağın olmalıydım;
Saçlarında gezen, her düğümde içini bilen...
Geceni dağıtan o sessiz düşünceleri
Usulca çözen.
Aynaya baktığında;
Gözlerinin içine en yakın, ben sızmalıydım.
Tıraş sonrası sürdüğün o sert koku,
Tenine karışan, nabzında saklanan bir sır...
Boynunun kıyısında, her nefeste beni hatırlatan.
Avuç içinin sıcaklığına sığınmalıydım;
Parmaklarında gezinen o sabır tanesi gibi,
Her çekişinde adımı fısıldadığın bir tesbih...
Ben bir eşya değil, senin "alışkanlığın" olmayı seçtim.
Sabahın ilk hali,
Gecenin son duası,
Yorgunluğunun dinlendiği o eşik...
Tenine değen ne varsa benden bir iz taşısın;
Çünkü bir kadının sevmesi,
Bir adamın hayatına sessizce yerleşmektir.
Geçip giden bir heves değil, silinmeyen bir mühür...
Kalbinin cebinde gizlediğin o küçük umut;
Gömleğinin yakasında unutulmuş, gün boyu seninle dolaşan,
Akşam olunca yorgun omuzlarına yaslanan o koku.
Sesindeki titremede sakla beni;
Adımı söylemesen de, harfler dudaklarında beni bilsin.
Bir kadın nasıl sever, biliyor musun?
Gürültüyle değil, yerleşerek...
Yalnızlığına komşu, karanlığına ışık, derin susuşuna anlam olarak.
Eğer bir gün herkes giderse;
Sen aynaya baktığında, orada biraz "ben" kalayım.
Ben geçici bir rüzgâr değil, ömürlük bir iz için sevdim seni.
Ve bil ki; bir kadının kalbi, hafif bir yük değildir.
Sevdi mi;
Omuzlarına gökyüzünü serer, avuçlarına kaderini bırakır.
Ben senin kaderine razı geldim;
Yaralarını sarmaya, suskunluğunu anlamaya,
Geçmişinin ağırlığını omuzlamaya geldim.
Uykunun en derin yerinde ismimi sayıklatan,
Yüzüne baktığında sana dünyayı affettiren o kadın...
Bir gülüşünle içimdeki tüm kırgınlıkları susturan mucize.
Ben artık ne saçında bir tarak, ne teninde bir kokuyum;
Ben doğrudan kalbine dokundum.
Ya orada kök salar kalırım,
Ya da tamamen yok olurum.
Çünkü benim sevgim köşede beklemez, azıyla yetinmez.
Ya bütündür bu aşk, ya da küllerinden bile iz bırakmaz.
Bir gün saçlarını tararken bir boşluk hissedersen,
Tıraş sonrası aynadaki o tarif edilemez eksiklik ben olacağım.
Çünkü ben seni geçmek için değil,
Sende kalmak için sevdim.
Ve bir kadının "kalmak" için sevdiği adam;
Ya onun sonsuzu olur, ya da en derin yarası.
Kayıt Tarihi : 25.03.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!